[SF - KHUNDONG] More Than You'll Ever Know {Intro}

posted on 06 Apr 2012 14:21 by moonoiaom directory Fiction
 
 
More Than You'll Ever Know
 
Author: moonoiaom.13
Status: Short Fiction
Pairing: Nichkhun x Wooyoung feat. Chansung x Junho
Genre: Romantic
Rating: PG
Song: Boyz II Men - More Than You'll Ever Know*
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

 
 
“นายรักฉันจริงๆรึเปล่า?”
- อูยอง -
 
“มากกว่าที่เคยรู้…”
- นิชคุณ -
 
 

 
 
 
 
 

Intro

ณ สนามบินนานาชาติอินชอน 

เป็นเวลามากกว่าสามชั่วโมงแล้งที่ จางอูยอง ต้องนั่งรอ คนรัก ของเขา…ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มแห่งความดีใจ เมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้าจางหายไป สีหน้าหงอยลงเมื่อยังไร้วี่แววของร่างสูง 
 
‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้’ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดหมายเลขโทรศัพท์รัวอย่างคุ้นเคย แต่ก็ได้ยินเสียงโอปาเรอเตอร์สาวพูดประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า…ประโยคที่จางอูยองไม่อยากได้ยินเลยนอกจากเสียงของนิชคุณ!


ทั้งที่สัญญาไว้แล้วแท้ๆ ว่าจะมาเที่ยวมัลดีฟด้วยกัน ฉลอง 8 ปีที่รักกันมา…นิชคุณคงไม่ความสำคัญกับเรื่องนี้ นอกจากคนไข้ที่โรงพยาบาลสินะ ใช่สิ ก็อูยองไม่ได้ป่วยหนิ! หึ!

จางอูยองเกลียดแสนเกลียดเสื้อกราวน์สีขาวที่นิชคุณใส่อยู่ทุกวัน เพราะมันทำให้เขารู้สึกว่าช่องว่างเวลาของทั้งสองห่างกันมากทุกที นิชคุณมักจะยุ่งและติดคนไข้เสมอ ถึงแม้เราจะนอนด้วยกันทุกคืน แต่นั่นก็ไม่มีความหมายอะไรเลย… แพทย์หนุ่มคนนี้มักจะกลับบ้านดึกดื่น เมื่อหัวถึงหมอนก็จะหลับทันทีเพราะความเหนื่อยล้า ไม่ทันที่จะได้พูดคุยหรือถามไถ่อะไรทั้งสิ้น ตื่นเช้ามาก็รีบร้อนที่จะไปทำงาน…

เข้าใจดีว่า แพทย์ คือความฝันของนิชคุณตั้งแต่ยังเด็ก…หลังจากวันนั้นที่คุณแม่เสียไป ผู้ชายคนนี้ก็รู้สึกเสียใจมาตลอดที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรท่านได้เลย และเขาก็ไม่อยากเห็นใครต้องสักคนต้องจากโลกนี้ไป ถึงอย่างนั้น กำไม่อาจมีสิ่งใดสามารถฝืนชะตากรรมที่พระเจ้ากำหนดได้ เวลาชีวิตสักวันก็ต้องมีวันหมด ข้อนี้นิชคุณรู้ดี แต่มันก็ไม่ผิดใช่มั้ยที่จะชะลอเวลานั้นให้เข้ามาช้าลงน่ะ? เพราะนั่นก็คือหน้าที่ของ ‘แ พทย์’ ยังไงล่ะ



แต่คุณหมอคนเก่งจะหารู้ไม่ว่ายังมีคนไข้ใกล้ๆ ตัวที่รอรับการรักษาอยู่… โรคหัวใจ โรคความเหงา ที่อยู่อย่างชินชามานานมากกว่า 5 ปี….
อูยองไม่ใช่คนงี่เง่าที่จะแยกแยะเวลางานกับเวลาส่วนตัวไม่ถูก แต่บางทีเมื่อมันมาถึงจุดอิ่มตัวของความรู้สึก มันก็ต้องมีน้อยใจกันบ้างแหละ… 


ยิ่งพักหลังนี้รู้สึกว่าคุณหมอหนุ่มดูจะเครียดหนัก และหงุดหงิดอย่างไม่มีสาเหตุ อูยองเลยชวนไปมัลดีฟ ไปพักผ่อนบ้าง จะได้ทำรู้สึกดีขึ้น ซึ่งนิชคุณก็ตกลงรับปากอย่างดี


แต่นี่อะไร  เลยเวลามาตั้งนานแล้วกลับยังไม่มา…


ยิ่งคิดชายหนุ่มก็รู้สึกว่าร่างเล็กของตัวเองสั่นเทา ขอบตาปริ่มไปด้วยน้ำใสอุ่นๆ ที่เตรียมจะไหลออกอยู่ตลอดเวลา ถ้าหากเค้าไม่กลั้นมันไว้…



นิชคุณบ้า…
 
 
 


ในที่สุดเคสผ่าตัดสุดท้ายของวันนี้ก็จบลงด้วยดี ถึงแม้ว่าจะใช้เวลานานกว่าที่กำหนดไว้มาก
 
“วันนี้ทุกคนทำได้ดีมาก ขอบคุณมากครับ” แพทย์หนุ่มกล่าวขอบคุณเหล่าผู้ช่วยทั้งหลาย ที่ทำให้การผ่าตัดใหญ่ครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดี
 
ทันทีที่นิชคุณถึงห้องพัก เค้ารีบล้มตัวลงนอนกับโซฟาทันที… เฮ้อ เหนื่อยจังดึกป่านนี้แล้วอูยองจะหลับรึยังนะ?
...
 
 
อ้ะ! จริงสิ ลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้มีนัดกับอูยอง!!!!!!!!!!

 
ร่างสูงเด้งขึ้นจากโซฟาตัวนุ่มอัตโนมัติ รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทร แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสายยังดีที่มีสติ นิชคุณรีบขับรถกลับบ้านไปจัดกระเป๋า แล้วรีบตรงไปที่สนามบินอินชอนอย่างไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะคาดว่าอูยองจะยังอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน…


และนั่นก็เป็นไปตามคาดใช้เวลาพักใหญ่นิชคุณก็สามารถหาอูยองจนพบ…ร่างเล็กนอนกอดกระเป๋าเดินทาง หน้าซีดลงเล็กน้อยเพราะอากาศในสนามบินค่อนข้างเย็น ถึงแม้ตาจะหลับอยู่นิชคุณก็เห็นคราบน้ำตาได้ชัดเจน…
ดูเหมือนอูยองจะรับรู้ได้ถึงการมาของนิชคุณ เมื่อลืมตาขึ้น ก็พบรอยยิ้มแสนอบอุ่นของคนรักที่ส่งมาให้ เขาไม่รอช้า รีบสวมกอดร่างสูงแน่น น้ำตาที่เหือดแห้งไปครั้งหนึ่ง บัดนี้ไหลอาบเปื้อนไปทั้งหน้า
 
“ขอโทษนะ… ขอโทษที่มีช้า ขอโทษจริงๆ พอดีติดเคสผ่าตัดน่ะ”
“ฮึก นายรู้มั้ยว่าฉันรอนานแค่ไหน นานมากจนเครื่องออกไปรอบหนึ่งแล้ว แต่นายก็ยังไม่มา…ฮือ” 
“โอ๋ๆ ไม่ร้องไห้นะครับคนดี อายคนอื่นเค้า ยังไงฉันก็มาแล้ว”
“ก็เพราะใครกันเล่า!” อูยองผลักอกนิชคุณอย่างแรงด้วยความเขินอาย แก้มอูมขึ้นสีระเรื่อดูน่ารักจนทำให้นิชคุณอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มสักสองสามฟอด ก่อนจะกระตุกเมื่อคนตัวเล็กให้ลุกขึ้น แล้วชี้ไปที่หน้าจอแสดงรอบการบิน
 
 
 
“อีก 5 นาทีเครื่องจะออกแล้วนะ…”
“ฮะ!!? ถ้าอย่างนั้นจะรอช้าอะไรอยู่เล่า วิ่งสิ!” 


แล้วทั้งสองก็จับมือวิ่งกันไปสุดแรงเกิด!มัลดีฟจ๋า~~~ รอพวกเราก่อนนะ!!!!!!!


.
 
.
 
.
 
TBC.



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
#TALK
 
ฟิคกากมั้ย? เเต่คนเขียนนี่อย่างกาก
ตอนเเต่งหลายอารมณ์เเปรปรวนจะสอบแล้ว เครียด
นั่งแต่งฟิค…ฟิคเลยมาแบบงงๆ - -;งงจริงๆ นะ -O- 
ยังไงก็ช่วยคอมเม้นท์ติชมด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ 
ปล. เพลงเพราะมาก อยากให้ลองฟังกัน ><

Comment

Comment:

Tweet

นั่งรอตอนต่อไป
สนุกดีนะชอบค่ะชอบ 55555
สู้ๆนะค่ะbig smile

#1 By jesters'gift on 2012-04-06 15:42